W Piekarni KŁOS wielkość zapasu minimalnego dla mąki pszennej wynosi 100 kg, a dla cukru 120 kg. Na podstawie kart ewidencji ilościowo-wartościowej ustal, o ile należy zwiększyć zapasy tych surowców, aby osiągnęły poziom zapasu minimalnego. Karta ewidencji ilościowo-wartościowej – mąka pszenna (cena 3,50 zł/kg) Lp. | Data | Dowód | Treść | Przychód (kg) | Rozchód (kg) | Zapas (kg) 1. | 01.01.16 | BO | stan początkowy | 60 | 60 2. | 07.01.16 | Pz 1/16 | przychód | 50 | 110 3. | 14.01.16 | Wz 2/16 | wydanie | 40 | 70 Karta ewidencji ilościowo-wartościowej – cukier (cena 2,00 zł/kg) Lp. | Data | Dowód | Treść | Przychód (kg) | Rozchód (kg) | Zapas (kg) 1. | 01.01.16 | BO | stan początkowy | 100 | 100 2. | 11.01.16 | Wz 1/16 | wydanie | 60 | 40 3. | 14.01.16 | Pz 2/16 | przychód | 50 | 90

Wyjaśnienie

W tym zadaniu kluczowe jest odczytanie ostatniego stanu zapasu z karty ewidencji ilościowo-wartościowej, a nie sumowanie wszystkich przychodów albo rozchodów osobno. Dla mąki pszennej ostatni zapis w kolumnie Zapas wynosi 70 kg. Zapas minimalny ustalono na poziomie 100 kg, więc trzeba uzupełnić: 100 kg - 70 kg = 30 kg. Dla cukru ostatni stan zapasu to 90 kg, a zapas minimalny wynosi 120 kg, więc brakuje: 120 kg - 90 kg = 30 kg. Dlatego należy zwiększyć zapasy o 30 kg mąki pszennej i 30 kg cukru. W praktyce magazynowej takie obliczenie jest bardzo ważne, bo zapas minimalny zabezpiecza ciągłość produkcji, np. żeby piekarnia nie zatrzymała wypieku chleba przez brak mąki albo cukru. Moim zdaniem dobrze widać tu sens rzetelnego prowadzenia kart magazynowych: dokument BO pokazuje stan początkowy, Pz przyjęcie materiału, a Wz jego wydanie. Cena podana w nagłówku karty nie jest tu potrzebna, bo pytanie dotyczy ilości w kilogramach, nie wartości zapasu. Dobra praktyka jest taka, żeby decyzje o zamówieniu surowca podejmować na podstawie ostatniego salda ilościowego i porównać je z normą zapasu minimalnego.