Przedstawiony fragment to roczne zeznanie podatkowe dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych sporządzone dla Pana Kowalskiego. Pan Kowalski samodzielnie rozlicza się z podatku z urzędem skarbowym. Jaką kwotę i w którym polu powinien wpisać podatnik w tym zeznaniu podatkowym? Obliczenie wysokości zobowiązania lub kwoty zwrotu (w zł) Podatek należny | 1. 10 500 zł Suma zaliczek pobranych przez płatników | 2. 9 800 zł Różnica pomiędzy podatkiem należnym a sumą zaliczek pobranych przez płatników - do zapłaty | 3. Różnica pomiędzy podatkiem należnym a sumą zaliczek pobranych przez płatników, a podatkiem należnym - nadpłata | 4.

Wyjaśnienie

W tym przypadku trzeba porównać podatek należny z zaliczkami pobranymi przez płatników. Podatek należny wynosi 10 500 zł, a suma zaliczek pobranych przez płatników to 9 800 zł. Skoro 10 500 zł jest większe niż 9 800 zł, to podatnik nie ma nadpłaty, tylko musi dopłacić brakującą część podatku. Rachunek jest prosty: 10 500 zł - 9 800 zł = 700 zł. Dlatego właściwa kwota to 700 zł w polu nr 3, czyli do zapłaty. W praktyce tak właśnie czyta się końcową część zeznania PIT: najpierw sprawdza się podatek należny, potem zaliczki, a dopiero różnicę wpisuje się w odpowiednie pole. Moim zdaniem najważniejsze jest tu nie liczyć automatycznie, tylko zastanowić się, kto komu jeszcze coś powinien oddać. Jeżeli urząd skarbowy otrzymał za mało zaliczek, podatnik dopłaca. Jeżeli zaliczki były większe niż podatek należny, wtedy pojawia się nadpłata i zwrot podatku. To jest bardzo praktyczna zasada przy rozliczeniach PIT, listach płac i kontroli informacji od płatników, np. z PIT-11.