W tabeli przedstawiono niedobory składników majątkowych stwierdzone przez komisję inwentaryzacyjną podczas przeprowadzania inwentaryzacji. Wartość niedoborów niezawinionych wynosi Lp. | Przyczyna niedoboru | Wartość (w zł) 1. | powstała z winy pracownika | 200,00 2. | spowodowana zdarzeniem losowym | 1 000,00 3. | spowodowana upływem przydatności do spożycia | 300,00

Wyjaśnienie

Wartość niedoborów niezawinionych wynosi 1 000 zł, ponieważ w tabeli tylko niedobór spowodowany zdarzeniem losowym ma charakter niezawiniony. Chodzi tu o sytuację, na którą pracownik albo magazynier realnie nie miał wpływu, np. pożar, zalanie magazynu, awaria niezależna od obsługi czy inne zdarzenie nadzwyczajne. Niedobór powstały z winy pracownika to niedobór zawiniony, więc nie wolno go doliczać. Z kolei niedobór wynikający z upływu przydatności do spożycia w praktyce często wiąże się z błędami w organizacji zapasów, np. złym planowaniem zakupów, brakiem kontroli terminów lub niestosowaniem zasady FEFO, czyli wydawania najpierw towarów z najkrótszym terminem ważności. Moim zdaniem to jest właśnie najważniejsza pułapka w tym zadaniu. W rachunkowości i gospodarce magazynowej po inwentaryzacji komisja nie tylko liczy różnice, ale też ustala ich przyczyny. Dopiero kwalifikacja niedoboru decyduje, czy obciąża się osobę odpowiedzialną materialnie, czy ujmuje stratę jako koszt jednostki. Dobra praktyka to zawsze mieć protokół różnic inwentaryzacyjnych, wyjaśnienie przyczyn i decyzję kierownika jednostki.