Komisja inwentaryzacyjna ustaliła w przedsiębiorstwie na koniec roku wyniki inwentaryzacji, które podano w tabeli. Towary podlegają kompensacie według zasady "mniejsza ilość, mniejsza cena". Po dokonaniu kompensaty w przedsiębiorstwie pozostanie Nazwa towaru | Cenaw zł | Ilość rzeczywistaw szt. | Ilość ewidencyjnaw szt. X | 20 | 100 | 80 Y | 30 | 40 | 50

Wyjaśnienie

Kluczowe jest tu poprawne zastosowanie zasady kompensaty niedoborów i nadwyżek: „mniejsza ilość, mniejsza cena”. Najpierw ustalamy różnice inwentaryzacyjne. Dla towaru X ilość rzeczywista wynosi 100 szt., a ewidencyjna 80 szt., więc powstała nadwyżka 20 szt. o wartości $20 \cdot 20 = 400$ zł. Dla towaru Y ilość rzeczywista to 40 szt., a ewidencyjna 50 szt., więc mamy niedobór 10 szt. o wartości $10 \cdot 30 = 300$ zł. Do kompensaty bierzemy mniejszą ilość, czyli 10 szt., oraz niższą cenę, czyli 20 zł. Wartość kompensaty wynosi więc $10 \cdot 20 = 200$ zł. Niedobór towaru Y miał wartość 300 zł, po odjęciu kompensaty zostaje $300 - 200 = 100$ zł. Dlatego prawidłowy wynik to niedobór towaru Y w wysokości 100 zł. W praktyce magazynowej i księgowej takie podejście jest ważne, bo kompensata nie może sztucznie zawyżać wartości rozliczenia. Moim zdaniem to jedno z tych zadań, gdzie najłatwiej pomylić ilość z wartością, więc zawsze warto rozpisać sobie najpierw sztuki, potem ceny, a dopiero na końcu kwoty.