Fakturę za zakupione materiały bezpośrednio-produkcyjne w podatkowej księdze przychodów i rozchodów (wzór obowiązujący od 2026 r.) należy zaewidencjonować w kolumnie PODATKOWA KSIĘGA PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW (część 2 z 2) Zakup towarów handlowych i materiałów wg cen zakupu | Koszty uboczne zakupu | Wydatki (koszty) | Koszty działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym | Uwagi wynagrodzenia w gotówce i naturze | pozostałe wydatki | razem wydatki | Opis kosztu | Wartość 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19

Wyjaśnienie

Fakturę za zakup materiałów bezpośrednio-produkcyjnych ujmuje się w kolumnie 12 KPiR, czyli w kolumnie przeznaczonej na zakup towarów handlowych i materiałów według cen zakupu. Chodzi tu o materiały, które wprost wchodzą do procesu wytwarzania wyrobu, np. drewno w zakładzie stolarskim, tkanina u krawca, stal w małym warsztacie produkcyjnym albo mąka w piekarni. To nie są zwykłe koszty ogólne firmy, tylko składniki zużywane bezpośrednio do produkcji. W praktyce księgowej zapis w kolumnie 12 robi się na podstawie faktury zakupu, zwykle w wartości netto u czynnego podatnika VAT, jeżeli VAT podlega odliczeniu. U podatnika zwolnionego z VAT wartość może obejmować kwotę brutto, bo podatek staje się elementem kosztu. Moim zdaniem to jedna z ważniejszych kolumn w KPiR, bo wpływa na poprawne ustalenie kosztu wytworzenia i dochodu podatkowego. Dobra praktyka jest taka, żeby odróżniać cenę zakupu materiału od kosztów ubocznych, np. transportu czy załadunku, bo one trafiają już do innej kolumny.