EKA.05 · pytanie 263
Wysokość podstawowego rocznego odpisu na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych dla pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy i niepracującego w warunkach szczególnie uciążliwych, ani nieposiadającego znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności wynosi
- A6,25% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej
- B50% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej
- C37,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowejPoprawna
- D43,75% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej
Wyjaśnienie
Wysokość podstawowego rocznego odpisu na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych dla zwykłego pracownika zatrudnionego na pełny etat wynosi 37,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. To jest podstawowa stawka wynikająca z przepisów o ZFŚS i stosuje się ją wtedy, gdy pracownik nie należy do grupy, dla której przewidziano podwyższony odpis, np. z tytułu pracy w szczególnych warunkach albo znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W praktyce kadrowo-płacowej oznacza to, że przy planowaniu kosztów funduszu bierze się odpowiednią podstawę wynagrodzenia ogłaszaną dla danego roku i mnoży przez 37,5%. Jeżeli pracownik pracuje na część etatu, odpis ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy. Moim zdaniem warto zapamiętać tę stawkę jako punkt wyjścia, bo inne wartości są najczęściej dodatkami albo wyjątkami. Dobra praktyka w dziale kadr to zawsze sprawdzić, czy dana osoba ma pełny etat, czy nie ma uprawnień do zwiększenia odpisu oraz czy pracodawca w ogóle ma obowiązek tworzenia ZFŚS zgodnie z aktualnymi przepisami.