Przedsiębiorstwo zatrudnia 3 osoby. Na podstawie informacji zawartych w tabeli oblicz łączną kwotę składki na Fundusz Pracy za marzec 2026 r., jaką płatnik składek ma obowiązek naliczyć od wynagrodzeń zatrudnionych. Zatrudnieni w marcu 2026 r. Imię i nazwisko | Rodzaj umowy | Wiek | Wynagrodzenie brutto Iwona Kruk | umowa o pracę | 56 lat | 5 000,00 zł Adam Sikora | umowa o pracę | 32 lata | 4 900,00 zł Jan Szpak | umowa zlecenia – stanowiąca jedyny tytuł do ubezpieczeń społecznych | 24 lata | 1 000,00 zł

Wyjaśnienie

Kwota 120,05 zł wynika z tego, że składkę na Fundusz Pracy nalicza się tylko od tych osób, dla których istnieje obowiązek jej opłacenia. Stawka składki na Fundusz Pracy wynosi 2,45% podstawy, czyli najczęściej wynagrodzenia brutto stanowiącego podstawę składek emerytalnych i rentowych. Iwona Kruk ma 56 lat, więc jako kobieta po ukończeniu 55 lat korzysta ze zwolnienia z opłacania składek na Fundusz Pracy. Jej wynagrodzenia 5 000,00 zł nie bierzemy więc do obliczeń. Adam Sikora ma 32 lata, jest zatrudniony na umowę o pracę, a jego wynagrodzenie 4 900,00 zł spełnia warunek naliczania FP. Liczymy: 4 900,00 zł × 2,45% = 120,05 zł. Jan Szpak ma umowę zlecenia jako jedyny tytuł do ubezpieczeń społecznych, więc teoretycznie mógłby podlegać FP, ale jego podstawa 1 000,00 zł jest za niska, bo nie osiąga minimalnego wynagrodzenia. W praktyce kadrowo-płacowej trzeba więc zawsze sprawdzić trzy rzeczy: rodzaj tytułu do ubezpieczeń, wiek osoby oraz czy podstawa składek osiąga wymagany próg. Moim zdaniem to bardzo dobry przykład, bo pokazuje, że nie wolno mechanicznie liczyć 2,45% od całej listy płac.