Przewagę wydatków sektora finansów publicznych nad jego dochodami w danym roku budżetowym określa się jako

Wyjaśnienie

Deficyt budżetowy oznacza sytuację, w której wydatki sektora finansów publicznych w danym roku budżetowym są wyższe niż osiągnięte dochody. Mówiąc prościej: państwo albo jednostka publiczna planuje lub realizuje więcej wydatków, niż ma pieniędzy z podatków, opłat, składek i innych dochodów publicznych. W praktyce taki niedobór trzeba sfinansować, na przykład przez emisję obligacji skarbowych, zaciągnięcie pożyczek albo wykorzystanie innych źródeł finansowania. Moim zdaniem to jedno z tych pojęć, które warto dobrze zapamiętać, bo często pojawia się w analizie budżetu państwa, samorządów i ogólnie finansów publicznych. Dobra praktyka w rachunkowości i finansach publicznych polega na odróżnianiu samego deficytu od długu publicznego. Deficyt dotyczy konkretnego roku budżetowego, a dług publiczny to skumulowane zobowiązania z wielu lat. Przykładowo, jeżeli dochody budżetu wynoszą 500 mld zł, a wydatki 560 mld zł, to powstaje deficyt w wysokości 60 mld zł. Taka informacja jest ważna przy ocenie stabilności finansów państwa i planowaniu polityki fiskalnej.