Który koncentrator telekomutacyjny został przedstawiony na schemacie?

Wyjaśnienie

Na tym schemacie mamy do czynienia z koncentratorem o strukturze rozproszonej pierścieniowej. Taka właśnie budowa jest spotykana wszędzie tam, gdzie liczy się niezawodność połączenia oraz możliwość obejścia awarii na którymś odcinku sieci. W praktyce polega to na tym, że terminale lub abonenci są podłączani w układzie pierścienia, dzięki czemu sygnał może dotrzeć do centrali dwiema niezależnymi drogami. To znacznie zwiększa odporność na awarie – jeśli gdzieś linia zostanie przerwana, to komunikacja i tak może być realizowana w przeciwnym kierunku. Bardzo często taki układ stosuje się w większych zakładach przemysłowych, sieciach miejskich, a także w nowoczesnych systemach operatorów telekomunikacyjnych, gdzie ciągłość działania jest kluczowa. Moim zdaniem, dla technika teleinformatyka zrozumienie różnicy pomiędzy scentralizowaną a rozproszoną strukturą ma ogromne znaczenie przy projektowaniu niezawodnych instalacji. Co ciekawe, w standardach branżowych, jak np. ITU-T G.8032 czy Metro Ethernet Forum, układ pierścieniowy jest szczególnie polecany tam, gdzie awaria nie może całkowicie odciąć użytkowników od usług. Dobrą praktyką jest też takie projektowanie, by nawet w czasie modernizacji sieci użytkownicy mieli dostęp do usług, a to właśnie zapewnia pierścień. Z mojego doświadczenia wynika, że raz dobrze przemyślana struktura rozproszona pierścieniowa to mniej problemów w eksploatacji i szybsze wykrywanie uszkodzeń.