Konwencja zapisu ścieżki do udziału sieciowego zgodna z UNC (Universal Naming Convention) ma postać

Wyjaśnienie

Ścieżka UNC ma postać \\nazwa_komputera\nazwa_zasobu, czyli najpierw podajemy nazwę hosta albo serwera, a dopiero potem nazwę udostępnionego zasobu. To jest dokładnie logika używana w systemach Windows przy dostępie do udziałów SMB/CIFS, np. \\SERWER01\Dane, \\PC-KSIEGOWOSC\Drukarka albo \\NAS\Backup. Dwa początkowe ukośniki odwrotne informują system, że chodzi o zasób sieciowy, a nie lokalną ścieżkę typu C:\Folder. Po nazwie komputera występuje nazwa udziału, czyli zasobu opublikowanego w sieci: katalogu, drukarki, czasem innej usługi. Dalej można dopisać podfolder, np. \\SERWER01\Dane\Projekty\2026. W praktyce taką ścieżkę wpisuje się w Eksploratorze plików, w oknie Uruchom, w skryptach logowania albo przy mapowaniu dysku poleceniem net use Z: \\SERWER01\Dane. Moim zdaniem warto to zapamiętać bardzo mechanicznie: najpierw „gdzie”, czyli komputer, potem „co”, czyli udział. To dobra praktyka administracyjna, bo poprawny zapis UNC działa niezależnie od litery dysku i jest czytelny w dokumentacji oraz skryptach.