Administrator planuje adresację IP w firmie. Ma do dyspozycji pulę adresów 172.16.0.0/16, którą należy podzielić na 10 podsieci z taką samą liczbą hostów. Którą maskę zastosuje?

Wyjaśnienie

Maska 255.255.240.0 jest tutaj właściwa, bo odpowiada prefiksowi /20. Startujemy z siecią 172.16.0.0/16, czyli pierwsze 16 bitów jest częścią sieciową. Trzeba utworzyć co najmniej 10 podsieci o tej samej liczbie hostów, więc pożyczamy bity z części hosta. Najmniejsza liczba bitów, która daje minimum 10 podsieci, to 4, bo 2³ = 8 to za mało, a 2⁴ = 16 już wystarcza. Nowy prefiks to więc /16 + 4 = /20, czyli maska 255.255.240.0. W praktyce oznacza to skok podsieci co 16 w trzecim oktecie, np. 172.16.0.0/20, 172.16.16.0/20, 172.16.32.0/20 itd. Każda taka podsieć ma 4096 adresów, z czego 4094 są użyteczne dla hostów, bo adres sieci i broadcast odpadają. Moim zdaniem to jest bardzo typowy przykład z planowania adresacji w firmie: nie zawsze wykorzystuje się wszystkie utworzone podsieci, ale zostawia się zapas na rozwój działów, VLAN-ów albo nowych lokalizacji. Zgodnie z dobrymi praktykami CIDR i klasycznym subnettingiem wybiera się najbliższą większą potęgę dwójki, a nie próbuje się na siłę zrobić dokładnie 10 podsieci, bo binarnie to tak po prostu nie działa równo.