Który z protokołów jest stosowany, aby zapewnić niejawność i integralność transmisji danych?

Wyjaśnienie

W tym pytaniu chodzi o protokół EAP, czyli Extensible Authentication Protocol. Najważniejsze jest to, że EAP nie jest zwykłym protokołem przesyłania danych użytkownika, tylko mechanizmem uwierzytelniania, który bardzo często pracuje w systemach zabezpieczających transmisję. W praktyce spotkasz go np. w sieciach Wi-Fi Enterprise, gdzie działa razem z IEEE 802.1X, serwerem RADIUS oraz metodami typu EAP-TLS, PEAP albo EAP-TTLS. Po udanym uwierzytelnieniu można bezpiecznie wyprowadzić klucze kryptograficzne, które są potem używane do szyfrowania ruchu i kontroli integralności ramek. Czyli EAP jest elementem całego mechanizmu zapewniającego poufność, nazywaną tu niejawnością, oraz integralność transmisji. Moim zdaniem to jest dobry przykład pytania, gdzie trzeba patrzeć nie tylko na nazwę protokołu, ale na jego zastosowanie w realnej sieci. W firmach dobre praktyki są takie, żeby zamiast wspólnego hasła do Wi-Fi stosować WPA2-Enterprise lub WPA3-Enterprise z 802.1X i np. EAP-TLS, bo certyfikaty mocno ograniczają ryzyko podszywania się pod użytkownika. Sam EAP nie szyfruje całej komunikacji jak tunel VPN, ale jest kluczowym składnikiem procesu, który pozwala zbudować bezpieczną transmisję z kontrolą dostępu, uwierzytelnieniem i generowaniem materiału kluczowego.