INF.08 · pytanie 574
Obszar martwy tłumieniowy w reflektometrii
- Adefiniuje dystans od wyjścia reflektometru, w którym sprzęt nie może wykryć żadnego zdarzenia
- Bpojawia się po każdym zarejestrowanym zdarzeniu i definiuje odległość od tego zdarzenia, w której urządzenie nie jest w stanie wykrywać żadnych nieprawidłowości liniiPoprawna
- Cokreśla odległość pomiędzy sygnałem o największej i najmniejszej wartości, którą można uzyskać przy użyciu reflektometru
- Dpojawia się przy każdym zarejestrowanym zdarzeniu i definiuje odległość zdarzenia od wyjścia reflektometru
Wyjaśnienie
Obszar martwy tłumieniowy w reflektometrii OTDR to odcinek włókna występujący po zarejestrowanym zdarzeniu, na przykład po złączu, spawie, mocnym odbiciu Fresnela albo uszkodzeniu, w którym reflektometr jeszcze nie potrafi wiarygodnie zmierzyć następnego zdarzenia tłumieniowego. Chodzi o to, że po silnym impulsie odbitym układ odbiorczy reflektometru musi się jakby „uspokoić” i wrócić do normalnego poziomu pomiaru. Dopiero po pewnej odległości można znowu poprawnie wykrywać straty, spawy czy mikrozgięcia światłowodu. W praktyce ma to duże znaczenie przy pomiarach krótkich odcinków, przełącznic, patchcordów i blisko położonych złączy. Jeśli dwa zdarzenia są za blisko siebie, OTDR może pokazać je jako jedno zdarzenie albo źle oszacować tłumienie. Dlatego w dobrej praktyce stosuje się włókna rozbiegowe i dobiegowe, odpowiednio dobiera szerokość impulsu oraz zakres pomiarowy. Normy i zalecenia branżowe, np. rodzina IEC 60793/60794 oraz praktyki pomiarowe zgodne z metodami OTDR, mocno podkreślają właściwe przygotowanie toru pomiarowego. Moim zdaniem to jedno z tych pojęć, które łatwiej zrozumieć na wykresie reflektogramu: po zdarzeniu jest chwilowy „bałagan” w sygnale i dopiero dalej pomiar znów robi się miarodajny.