Iloczyn izotropowego zysku anteny oraz mocy wejściowej, zredukowanej o tłumienie kabla pomiędzy nadajnikiem a anteną, określa się jako

Wyjaśnienie

Chodzi tu o zastępczą moc promieniową źródła izotropowego, czyli EIRP. To pojęcie mówi, jaką moc musiałoby wypromieniować idealne źródło izotropowe, promieniujące jednakowo we wszystkie strony, żeby w kierunku maksymalnego promieniowania uzyskać taki sam efekt jak rzeczywista antena. W praktyce uwzględnia się moc nadajnika, straty w kablu koncentrycznym lub torze antenowym oraz zysk anteny względem anteny izotropowej, czyli w dBi. W zapisie decybelowym wygląda to najczęściej tak: $EIRP=P_{TX}-L_{kabla}+G_i$. Jeżeli nadajnik ma 20 dBm, kabel tłumi 2 dB, a antena ma zysk 8 dBi, to EIRP wyniesie 26 dBm. To jest bardzo ważne np. przy projektowaniu sieci WLAN, radiolinii, systemów LTE/5G czy łączy punkt-punkt, bo przepisy i normy często ograniczają właśnie maksymalną EIRP, a nie samą moc ustawioną w nadajniku. Z mojego doświadczenia to jeden z tych parametrów, który łatwo pominąć, a potem okazuje się, że instalacja albo działa za słabo, albo przekracza dopuszczalne poziomy emisji. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby zawsze liczyć cały tor: nadajnik, złącza, przewód, ewentualne tłumiki, zabezpieczenia przepięciowe i dopiero antenę.