Jaka jest maksymalna wartość natężenia prądu pobierana przez urządzenie abonenckie zasilane z linii w stanie otwartej pętli?

Wyjaśnienie

W stanie otwartej pętli, czyli gdy aparat abonencki jest odłożony i nie zestawia połączenia, urządzenie powinno pobierać z linii tylko bardzo mały prąd. Maksymalna wartość wynosi 0,4 mA. Chodzi o to, żeby centrala telefoniczna nadal widziała pętlę jako rozłączoną, a nie jako zgłoszenie podniesienia mikrotelefonu. W praktyce linia analogowa PSTN jest zasilana zwykle napięciem stałym około 48 V, ale w stanie spoczynku aparat ma mieć dużą impedancję wejściową. Dopuszczalny niewielki prąd może zasilać np. układy detekcji dzwonienia, pamięć, prostą elektronikę wejściową albo elementy ochronne, ale nie może zamknąć pętli abonenckiej. Moim zdaniem to jeden z tych parametrów, które łatwo pomylić z prądem rozmównym, bo obie wartości dotyczą tej samej pary przewodów. Standardy i wymagania dla terminali analogowych, spotykane np. w dokumentach typu ETSI/TBR dotyczących przyłączania urządzeń do publicznej sieci telefonicznej, pilnują właśnie takich granic. Dobra praktyka serwisowa jest prosta: w stanie spoczynku urządzenie nie może nadmiernie obciążać linii, bo może powodować fałszywe zajęcie numeru, problemy z wybieraniem albo dziwne zachowanie centrali PBX.