Objawem błędu w sekwencji kodowej uzyskanej przy zastosowaniu kodu HDB-3 jest występowanie w niej

Wyjaśnienie

W kodzie HDB-3, czyli High Density Bipolar 3, podstawową zasadą jest naprzemienna polaryzacja impulsów reprezentujących jedynki. To jest rozwinięcie kodu AMI, stosowane m.in. w łączach cyfrowych E1 2,048 Mbit/s zgodnych z zaleceniami ITU-T G.703. Normalnie kolejne impulsy nie powinny mieć ciągle tej samej polaryzacji, bo odbiornik wykorzystuje te zmiany do synchronizacji i kontroli poprawności transmisji. HDB-3 dopuszcza celowe naruszenia tej zasady, ale tylko w ściśle określonych sytuacjach, gdy trzeba zastąpić ciąg czterech zer sekwencją z impulsem naruszającym regułę AMI. Dlatego wystąpienie trzech kolejnych jedynek o tej samej polaryzacji jest traktowane jako objaw błędu kodowego, a nie normalna praca kodu. W praktyce taki objaw może wskazywać na zakłócenia w torze transmisyjnym, uszkodzony regenerator, zły poziom sygnału albo problem z synchronizacją. Moim zdaniem warto to zapamiętać tak: HDB-3 nie lubi długich zer, ale też pilnuje, żeby naruszenia polaryzacji były kontrolowane, a nie chaotyczne. Jeśli pojawia się kilka impulsów tej samej polaryzacji pod rząd, to analizator transmisji albo miernik E1 powinien to zgłosić jako błąd kodowy.