Wielodetektorowa czujka przeznaczona do wykrywania pożaru w obiekcie telekomunikacyjnym zadziała, gdy pojawi się dym widzialny lub gdy wystąpi wzrost temperatury powietrza. Symbole graficzne detektorów zamieszczono na rysunku. Które detektory zastosowano w czujce?

Wyjaśnienie

To zestawienie detektorów pasuje do działania opisanej czujki: termistor PTC reaguje na wzrost temperatury, a transoptor tworzy tor optyczny używany do wykrywania dymu widzialnego. Symbol z oznaczeniem +t wskazuje element o dodatnim współczynniku temperaturowym, czyli PTC. W praktyce oznacza to, że wraz ze wzrostem temperatury rośnie jego rezystancja, co układ elektroniczny czujki może łatwo zamienić na sygnał alarmowy. Drugi symbol przedstawia transoptor, czyli element z nadajnikiem światła i odbiornikiem światła w jednej obudowie lub układzie optycznym. W czujkach dymu wykorzystuje się podobną zasadę: dym zmienia warunki propagacji światła, np. przez rozproszenie albo osłabienie wiązki, i elektronika rozpoznaje stan zagrożenia. W obiektach telekomunikacyjnych ma to duże znaczenie, bo przegrzanie zasilaczy, przewodów, akumulatorów lub urządzeń aktywnych może bardzo szybko doprowadzić do pożaru. Zgodnie z dobrą praktyką i rodziną norm PN-EN 54 stosuje się czujki dobrane do środowiska pracy: optyczne do dymu, temperaturowe do wzrostu temperatury, a wielosensorowe tam, gdzie liczy się szybsza i pewniejsza detekcja. Moim zdaniem to jedno z tych pytań, gdzie najważniejsze jest nie zgadywanie nazwy elementu, tylko przeczytanie symbolu i powiązanie go z zasadą działania czujki.