Dla ograniczenia skutków pojawiania się napięcia sieciowego na obudowie urządzenia telekomunikacyjnego zasilanego z sieci TN-S stosuje się

Wyjaśnienie

Wyłącznik różnicowoprądowy jest tu właściwym zabezpieczeniem, bo jego zadaniem jest wykrycie prądu upływu, czyli sytuacji, gdy część prądu zamiast wrócić przewodem N odpływa inną drogą, na przykład przez przewód PE, obudowę urządzenia albo w skrajnym przypadku przez człowieka. W sieci TN-S przewód neutralny N i ochronny PE są prowadzone osobno, więc RCD może poprawnie porównywać prąd płynący przewodem fazowym z prądem wracającym przewodem neutralnym. Jeśli pojawi się różnica, urządzenie szybko odłącza zasilanie. To ogranicza skutki pojawienia się napięcia sieciowego na metalowej obudowie urządzenia telekomunikacyjnego, np. szafy zasilającej, centralki, zasilacza buforowego czy aktywnego sprzętu w szafie RACK. Moim zdaniem to jeden z tych elementów ochrony, których nie warto traktować jako dodatku, bo w praktyce ratuje sprzęt i ludzi. Zgodnie z dobrą praktyką instalacyjną oraz wymaganiami norm z rodziny PN-HD 60364, zwłaszcza dotyczącymi ochrony przed porażeniem, RCD stosuje się jako element samoczynnego wyłączenia zasilania i ochrony dodatkowej. Typowo dla ochrony ludzi spotyka się wyłączniki różnicowoprądowe o prądzie zadziałania 30 mA, choć dobór zależy od instalacji, selektywności i charakteru odbiorników. Ważne jest też, że sam RCD nie zastępuje przewodu PE, połączeń wyrównawczych ani zabezpieczeń nadprądowych. Wszystko musi współpracować.