W którym standardzie cyfrowych linii abonenckich xDSL można uzyskać szybkość transmisji danych na poziomie 56 Mb/s?

Wyjaśnienie

Standard VDSL, czyli Very-high-bit-rate Digital Subscriber Line, jest właściwą odpowiedzią, bo właśnie ta odmiana xDSL została zaprojektowana do uzyskiwania bardzo dużych przepływności na krótkich odcinkach miedzianej pętli abonenckiej. W klasycznych zestawieniach spotyka się dla VDSL wartości rzędu około 52–56 Mb/s w kierunku do abonenta, zależnie od profilu, jakości kabla, długości linii i poziomu zakłóceń. W praktyce oznacza to, że VDSL dobrze nadaje się np. do dostępu szerokopasmowego, IPTV, usług multimedialnych i szybkiego Internetu w budynkach, gdzie centrala lub szafa dostępowa jest dość blisko abonenta. Branżowo kojarzy się to ze standardami ITU-T G.993.1, a później VDSL2 z ITU-T G.993.2 potrafi jeszcze więcej. Moim zdaniem najważniejsze do zapamiętania jest to: im wyższa szybkość w xDSL, tym zwykle większe wymagania co do krótkiej i dobrej jakości pary miedzianej. VDSL nie jest więc magicznym przyspieszeniem każdej starej linii, tylko technologią mocno zależną od parametrów toru transmisyjnego.