Który kod jest użyty na styku S w sieci ISDN?

Wyjaśnienie

Na styku S w sieci ISDN stosuje się zmodyfikowany kod AMI, często opisywany też jako kod pseudotrójstanowy. To jest właściwe skojarzenie dla interfejsu S/T, czyli połączenia między zakończeniem sieciowym NT a urządzeniami abonenckimi TE, na przykład telefonem ISDN, kartą ISDN albo małą centralą abonencką. W dostępie podstawowym BRA mamy kanały 2B+D, a transmisja na styku S/T odbywa się typowo po czterech przewodach, z rozdzieleniem kierunków nadawania i odbioru. Zgodnie z zasadami opisanymi w zaleceniach ITU-T, szczególnie I.430, warstwa fizyczna tego interfejsu wykorzystuje właśnie odmianę AMI, a nie 2B1Q. W praktyce warto zapamiętać taką rzecz: 2B1Q kojarzymy głównie ze stykiem U, czyli odcinkiem dwuprzewodowym od centrali/operatora do zakończenia NT, natomiast S/T to magistrala wewnątrz instalacji abonenta i tam pojawia się zmodyfikowany AMI. Moim zdaniem to jedno z tych pytań, gdzie najłatwiej pomylić interfejsy, bo wszystkie należą do ISDN, ale pracują w innych warunkach kablowych i mają inne wymagania transmisyjne. Dobra praktyka przy projektowaniu lub diagnozowaniu ISDN to zawsze najpierw ustalić, o który punkt odniesienia chodzi: U, S, T czy R. Dopiero potem dobiera się sposób pomiaru, typ zakończenia, terminację magistrali i oczekiwany kod liniowy.