W telefonie analogowym sygnalizacja DTMF powstaje z nałożenia na siebie dwóch różnych częstotliwości, przypisanych danemu przyciskowi. Które częstotliwości składowe kodu DTMF zostaną wygenerowane po wybraniu cyfry „5”? Przydział częstotliwościw klawiaturze wybierczej Hz | 1209 | 1336 | 1477 | 1633 697 | 1 | 2 | 3 | A 770 | 4 | 5 | 6 | B 852 | 7 | 8 | 9 | C 941 | * | 0 | # | D

Wyjaśnienie

Cyfra 5 w kodzie DTMF jest tworzona przez jednoczesne wygenerowanie dwóch tonów: 770 Hz oraz 1336 Hz. Wynika to z układu standardowej klawiatury wybierania tonowego, gdzie każdemu przyciskowi przypisana jest jedna częstotliwość z grupy niskiej, czyli wiersza, oraz jedna częstotliwość z grupy wysokiej, czyli kolumny. Dla przycisku 5 wiersz ma 770 Hz, a kolumna 1336 Hz, więc aparat analogowy nakłada te dwa sygnały na siebie i wysyła je do centrali albo bramki VoIP obsługującej wybieranie tonowe. Moim zdaniem warto zapamiętać to jako tabelę, a nie jako luźne pary częstotliwości, bo wtedy mniej się miesza. W praktyce DTMF spotyka się nie tylko w klasycznych telefonach PSTN, ale też w centralach PBX, automatycznych zapowiedziach IVR, domofonach, bramkach VoIP i systemach zdalnego sterowania. Zgodnie z zasadą DTMF każda cyfra musi mieć dokładnie dwa tony: jeden niski i jeden wysoki, dobrane tak, żeby odbiornik mógł je łatwo rozpoznać nawet przy zakłóceniach linii. Dobra praktyka serwisowa jest taka, żeby przy problemach z wybieraniem sprawdzić nie tylko sam aparat, ale też poziom sygnału, tłumienie toru i ewentualne zniekształcenia, bo centrala może wtedy źle dekodować ton. Dla 5 poprawna para to więc 770 Hz i 1336 Hz, bez żadnego dodatkowego tonu.