Magazyn stosuje metodę FIFO wydań magazynowych. Z danych zawartych w tabeli wynika, że wartość ewidencyjna 400 szt. cegieł wydanych 16 czerwca wynosi Obrót magazynowy cegieł Dzień dostawy | Dzień wydania | Jednostkowa cena ewidencyjna[zł/szt.] | Wielkośćdostawy/wydania[szt.] 19 maja | - | 3,55 | 2 500 27 maja | - | 3,50 | 2 000 - | 29 maja | 3,55 | 1 500 10 czerwca | - | 3,60 | 3 000 - | 12 czerwca | 3,55 | 1 000 - | 12 czerwca | 3,50 | 800 15 czerwca | - | 3,45 | 2 000

Wyjaśnienie

W metodzie FIFO, czyli first in, first out, wydajemy z magazynu najpierw te zapasy, które zostały przyjęte najwcześniej. To jest bardzo ważne, bo nie patrzymy tylko na ostatnią dostawę przed 16 czerwca, ale na cały stan magazynu po wcześniejszych przyjęciach i wydaniach. Po dostawie z 19 maja było 2 500 szt. po 3,55 zł/szt. Wydanie 29 maja zabrało z tej partii 1 500 szt., więc zostało 1 000 szt. po 3,55 zł/szt. Potem 12 czerwca wydano właśnie te pozostałe 1 000 szt. oraz jeszcze 800 szt. z partii z 27 maja po 3,50 zł/szt. Po tym ruchu w magazynie zostało 1 200 szt. cegieł z dostawy 27 maja po 3,50 zł/szt., dalej 3 000 szt. po 3,60 zł/szt. i na końcu 2 000 szt. po 3,45 zł/szt. z 15 czerwca. Skoro 16 czerwca wydajemy tylko 400 szt., to całe wydanie mieści się w najstarszej dostępnej partii, czyli po 3,50 zł/szt. Obliczenie jest proste: 400 × 3,50 zł = 1 400,00 zł. W praktyce magazynowej takie rozliczenie jest typowe przy materiałach ewidencjonowanych partiami, bo pomaga zachować zgodność dokumentów magazynowych, kartotek materiałowych i wartości rozchodu. Moim zdaniem FIFO jest też dość logiczne: najpierw schodzi to, co leży najdłużej, więc łatwiej kontrolować rotację zapasu i unikać zalegania towaru.