Zawarty w przedstawionej definicji prawa popytu łaciński termin ceteris paribus oznacza Prawo popytu informuje, że wraz ze wzrostem ceny dobra popyt na dobro maleje, a spadek ceny tego dobra powoduje wzrost popytu (ceteris paribus)

Wyjaśnienie

Termin ceteris paribus oznacza, że analizujemy zależność między dwiema wielkościami przy założeniu, że pozostałe czynniki się nie zmieniają. W prawie popytu chodzi więc o to, że gdy cena dobra rośnie, popyt na nie zwykle spada, ale zakładamy przy tym stały dochód konsumentów, niezmienione ceny dóbr substytucyjnych i komplementarnych, podobne preferencje klientów, brak nagłych zmian sezonowych czy reklamowych. To jest bardzo ważne w analizie ekonomicznej, bo bez takiego założenia trudno byłoby ustalić, co naprawdę wpłynęło na zmianę popytu. Przykład z praktyki: jeśli cena batonika wzrosła z 3 zł do 4 zł i sprzedaż spadła, to zgodnie z prawem popytu możemy to tłumaczyć ceną tylko wtedy, gdy inne warunki były podobne. Jeśli jednocześnie sklep zrobił słabą ekspozycję towaru albo konkurencja wprowadziła promocję, analiza już nie jest taka czysta. Moim zdaniem to jedno z najbardziej przydatnych założeń w ekonomii, bo porządkuje myślenie i pozwala nie mieszać skutków różnych zjawisk naraz. W dobrej praktyce analitycznej zawsze trzeba jasno wskazać, jakie czynniki uznajemy za stałe.