Pracownik zatrudniony na umowę o pracę od 01.03.2014 r. uległ wypadkowi przy pracy w dniu 03.03.2014 r. i złożył zaświadczenie o czasowej niezdolności do pracy ZUS ZLA za okres od 03.03.2014 r. do 12.03.2014 r., tj. 10 dni. Pracodawca sporządził protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy. Wypadek nie powstał z winy pracownika, który przestrzegał przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia. Pracownik był trzeźwy i nie był pod wpływem środków odurzających ani substancji psychotropowych. Wypadek został uznany przez ZUS. Wynagrodzenie pracownika wynikające z umowy, pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez ubezpieczonego, wynosi 3 000,00 zł. Pracownikowi

Wyjaśnienie

W tej sytuacji kluczowe jest to, że niezdolność do pracy powstała wskutek wypadku przy pracy, a zdarzenie zostało prawidłowo udokumentowane protokołem powypadkowym i uznane przez ZUS. Pracownik nie naruszył przepisów bhp, był trzeźwy i nie był pod wpływem środków odurzających, więc nie ma podstaw do odmowy świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego. Przy wypadku przy pracy zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje od pierwszego dnia niezdolności do pracy i wynosi 100% podstawy wymiaru. Nie stosuje się tu typowego okresu wyczekiwania, który kojarzy się z ubezpieczeniem chorobowym. Podstawa po pomniejszeniu o składki społeczne finansowane przez pracownika wynosi 3 000,00 zł. Dzienna podstawa to 3 000,00 zł / 30 = 100,00 zł. Za 10 dni niezdolności: 100,00 zł × 10 = 1 000,00 zł. Moim zdaniem to dobry przykład, gdzie trzeba najpierw ustalić źródło niezdolności do pracy, a dopiero potem liczyć świadczenie. W praktyce kadrowo-płacowej ważne jest też kompletne zebranie dokumentów: zwolnienie lekarskie, protokół powypadkowy oraz decyzja albo uznanie zdarzenia przez właściwy organ, bo bez tego rozliczenie zasiłku mogłoby być zakwestionowane.