Kamil Janik, lat 49, jest zatrudniony na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Na liście płac za marzec 2026 r. naliczono mu następujące składniki płacowe: - wynagrodzenie zasadnicze 4 900,00 zł, - wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy 600,00 zł, - dodatek motywacyjny 300,00 zł. Ile wyniesie składka na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych naliczona przez płatnika od wynagrodzenia pracownika za marzec?

Wyjaśnienie

W tym zadaniu kluczowe jest ustalenie podstawy naliczenia składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, a nie zwykłe zsumowanie wszystkich pozycji z listy płac. Składka na FGŚP jest finansowana przez pracodawcę, czyli nie potrąca się jej z wynagrodzenia pracownika. Dla pracownika zatrudnionego na umowę o pracę, który ma 49 lat, obowiązek naliczenia tej składki co do zasady występuje, bo nie korzysta on jeszcze ze zwolnienia wiekowego. Stawka FGŚP wynosi 0,10% podstawy wymiaru. Do podstawy przyjmujemy składniki stanowiące podstawę składek emerytalnych i rentowych, czyli tutaj wynagrodzenie zasadnicze 4 900,00 zł oraz dodatek motywacyjny 300,00 zł. Wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, czyli tzw. wynagrodzenia chorobowego, nie wliczamy do tej podstawy. Obliczenie wygląda więc tak: 4 900,00 + 300,00 = 5 200,00 zł. Następnie 5 200,00 × 0,10% = 5,20 zł. Moim zdaniem to jest dobry przykład na to, że przy liście płac trzeba patrzeć nie tylko na kwoty, ale też na charakter składnika. W praktyce kadrowo-płacowej taki błąd łatwo przeoczyć, szczególnie gdy program płacowy ma źle ustawiony składnik wynagrodzenia chorobowego.