Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych ograniczony obowiązek podatkowy ma osoba fizyczna, jeżeli

Wyjaśnienie

Ograniczony obowiązek podatkowy w PIT dotyczy osoby fizycznej, która nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale osiąga tutaj dochody lub przychody. W praktyce oznacza to, że taka osoba rozlicza w Polsce tylko te dochody, które mają polskie źródło, np. wynagrodzenie za pracę wykonywaną w Polsce, przychód z działalności prowadzonej na terytorium RP, dochód z najmu polskiej nieruchomości albo zbycia udziałów związanych z polską spółką. Podstawą jest art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który rozróżnia nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy. Moim zdaniem to jedno z ważniejszych rozróżnień w praktyce kadrowo-płacowej i podatkowej, bo od niego zależy zakres opodatkowania, sposób przygotowania informacji podatkowych oraz często zastosowanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Dobra praktyka jest taka, żeby przed rozliczeniem cudzoziemca ustalić jego rezydencję podatkową, miejsce wykonywania pracy, źródło wypłaty oraz ewentualny certyfikat rezydencji. Sam fakt, że ktoś zarabia w Polsce, nie zawsze oznacza, że ma tutaj opodatkować cały światowy dochód. Przy ograniczonym obowiązku podatkowym Polska interesuje się zasadniczo tylko polskim źródłem przychodów.