Na którym styku sieci ISDN informacja jest zakodowana w zmodyfikowanym kodzie AMI?

Wyjaśnienie

Poprawna odpowiedź to styk S, czyli interfejs po stronie terminali ISDN, pomiędzy urządzeniem końcowym TE1 albo adapterem TA a zakończeniem sieciowym NT. W dostępie podstawowym BRA, czyli 2B+D, na tym styku przesyłane są dwa kanały B po 64 kbit/s oraz kanał D 16 kbit/s, a do tego dochodzą bity synchronizacji i sterowania. Na warstwie fizycznej stosuje się tam kod liniowy określany jako zmodyfikowany AMI, często spotykany też pod nazwą kod pseudotrójstanowy. Chodzi o taki sposób kodowania, żeby sygnał nie miał składowej stałej i dało się utrzymać synchronizację odbiornika. W praktyce jest to ważne przy analizie przebiegów oscyloskopem albo przy diagnozowaniu problemów na magistrali S₀. Moim zdaniem warto zapamiętać, że styk S to typowa lokalna magistrala dla terminali ISDN, często z gniazdami RJ-45 i krótkimi odcinkami okablowania w budynku. Dobra praktyka instalacyjna to pilnowanie terminacji magistrali, długości odgałęzień i poprawnego prowadzenia par, bo nawet poprawny kod liniowy nie pomoże, jeśli fizycznie magistrala będzie źle zakończona albo porobiona „na skrętkę jak popadnie”.