Które elementy należy zastosować jako terminatory zakończenia magistrali ISDN podłączonej do styku S?

Wyjaśnienie

W magistrali ISDN podłączonej do styku S stosuje się terminatory w postaci rezystorów 100 Ω. Chodzi tu o dopasowanie impedancyjne zakończenia magistrali S₀, czyli czteroprzewodowego interfejsu między zakończeniem sieciowym NT a urządzeniami końcowymi ISDN, np. telefonem ISDN, kartą ISDN albo małą centralą abonencką. Taka magistrala pracuje z sygnałami cyfrowymi, więc nie chodzi tylko o to, żeby „jakiś prąd płynął”, ale żeby impulsy nie odbijały się od końca przewodu. Rezystor 100 Ω jest zbliżony do impedancji falowej typowej skrętki używanej w takich instalacjach, dlatego ogranicza odbicia i poprawia stabilność transmisji. W praktyce na końcach pasywnej magistrali S/T daje się terminację 100 Ω dla par transmisyjnych, czasem jest ona już wbudowana w NT albo terminal i tylko trzeba ją włączyć przełącznikiem. Moim zdaniem to jeden z tych drobiazgów instalacyjnych, które wyglądają banalnie, a potrafią powodować dziwne awarie: zrywanie połączeń, brak synchronizacji, losowe błędy kanału D. Takie podejście jest zgodne z zasadami opisanymi dla interfejsu ISDN BRA/S₀, m.in. w zaleceniach ITU-T I.430 oraz praktyce instalacyjnej ETSI.