Rysunek przedstawia układ do pomiaru

Wyjaśnienie

Na rysunku przyrząd pomiarowy jest dołączony do zacisków L₁ i L₂, czyli do wejścia badanego toru abonenckiego. Drugi koniec linii, oznaczony L₁' i L₂', jest zwarty, więc miernik „widzi” całą linię od strony wejścia wraz z warunkami panującymi na jej końcu. Taki układ służy do wyznaczania impedancji wejściowej linii, czyli impedancji zastępczej widzianej z punktu, w którym podłączamy przyrząd. W praktyce jest to ważne przy ocenie dopasowania toru transmisyjnego, szczególnie gdy linia pracuje z sygnałami zmiennymi, a nie tylko z prądem stałym. Impedancja nie jest tym samym co sama rezystancja, bo obejmuje też wpływ pojemności i indukcyjności przewodów. Można to zapisać ogólnie jako $Z_{we}=U/I$, ale dla sygnałów AC wartość ta zależy też od częstotliwości. W telekomunikacji ma to znaczenie np. przy badaniu torów abonenckich, linii xDSL albo dopasowania do urządzeń pomiarowych. Z mojego doświadczenia najłatwiej zapamiętać to tak: jeśli miernik jest podłączony od strony wejścia linii, to mówimy o impedancji wejściowej, a stan drugiego końca linii tylko określa warunki pomiaru. Dobra praktyka branżowa wymaga, żeby przed takim pomiarem wiedzieć, czy drugi koniec jest zwarty, otwarty czy zakończony impedancją znamionową, bo wynik będzie wtedy zupełnie inny.