Wskaż sieć transportową, w której jest wykorzystywane zwielokrotnienie synchroniczne hierarchii cyfrowej przedstawione w tabeli? L.p. | Moduł transportowy | Liczba kanałów telefonicznych 1 | STM-1 | 2016 2 | STM-4 | 8064 3 | STM-8 | 16128

Wyjaśnienie

W tabeli pokazano moduły transportowe oznaczone jako STM-1, STM-4, STM-8 oraz liczbę kanałów telefonicznych, które można w nich przenosić. Skrót STM pochodzi od Synchronous Transport Module i jest podstawowym elementem technologii SDH (Synchronous Digital Hierarchy). To właśnie SDH wykorzystuje synchroniczne zwielokrotnienie hierarchii cyfrowej – wszystkie strumienie są taktowane wspólną, bardzo dokładną częstotliwością odniesienia, dzięki czemu ramki STM są idealnie zsynchronizowane w całej sieci. Moim zdaniem to jedna z kluczowych cech, która odróżnia SDH od starszego PDH. W praktyce w sieciach operatorskich SDH buduje się pierścienie światłowodowe, np. miejskie lub międzymiastowe, gdzie po jednym włóknie leci sygnał STM-1, STM-4, STM-16 itd. Taki sygnał może przenosić wiele strumieni E1 (2,048 Mb/s), a w konsekwencji tysiące kanałów telefonicznych PCM 64 kb/s – dokładnie to widać w tabeli: 2016 kanałów dla STM-1, 8064 dla STM-4. Jest to zgodne z normami ITU-T, głównie serii G.707, które opisują strukturę ramek SDH i sposób mapowania sygnałów niższego rzędu. W dobrych praktykach projektowania sieci telekomunikacyjnych SDH stosuje się tam, gdzie potrzeba bardzo stabilnej synchronizacji, łatwego dołączania/wyłączania kanałów (funkcje add/drop w multiplekserach ADM) oraz wysokiej niezawodności – np. automatyczne przełączenie ścieżki przy uszkodzeniu włókna (protekcja 1+1, MSP, SNCP). Dla technika telekomunikacji ważne jest skojarzenie: jak widzisz STM-1, STM-4, STM-16 – myśl od razu SDH i synchroniczna hierarchia cyfrowa, a nie PDH czy ATM.