Dla przedstawionej na rysunku konfiguracji sieci ISDN z magistralą abonenta brak sygnału w telefonie. Aby sygnał pojawił się należy zmienić długość kabla

Wyjaśnienie

W tej konfiguracji trzeba skrócić odcinek L1 z 1000 m do 200 m, bo pokazany układ odpowiada pasywnej magistrali abonenckiej ISDN na styku S/T. W takim połączeniu terminale TE są podłączone do magistrali zakończonej rezystorami terminującymi, zwykle około 100 Ω, a całość pracuje na dwóch parach przewodów: osobno nadawanie i odbiór. Dla typowej krótkiej magistrali pasywnej ISDN BRA dopuszczalna długość magistrali wynosi w praktyce około 150–200 m, zależnie od kabla, tłumienia i jakości wykonania instalacji. Przy L1 równym 1000 m sygnał może być zbyt mocno stłumiony, pojawiają się odbicia, zniekształcenia impulsów oraz problemy z synchronizacją terminala. Telefon ISDN może wtedy nie widzieć warstwy fizycznej, więc nie ma sygnału. Skrócenie L1 do 200 m przy zachowaniu odgałęzień L2 krótszych niż 10 m jest zgodne z dobrymi praktykami montażu magistrali S/T. Moim zdaniem to klasyczny przykład, gdzie sama ciągłość żył nie wystarcza — parametry transmisyjne kabla też muszą się zgadzać. W praktyce instalator sprawdziłby jeszcze terminację 100 Ω na końcach magistrali, poprawność par w złączach RJ45 oraz czy terminale TE nie są podłączone na zbyt długich odcinkach bocznych.