W technologii HDSL2 do transmisji sygnałów abonenckich E1 należy zastosować

Wyjaśnienie

W HDSL2 do przesyłania sygnału abonenckiego E1 stosuje się jedną parę przewodów miedzianych. To właśnie jest jedna z ważnych różnic względem starszych rozwiązań HDSL, gdzie dla uzyskania odpowiedniej przepływności często wykorzystywano więcej par, na przykład dwie pary dla transmisji E1. HDSL2 został opracowany tak, aby pełny strumień cyfrowy, rzędu 2,048 Mbit/s dla E1, dało się przesłać po pojedynczej parze symetrycznej, oczywiście przy zachowaniu wymagań co do jakości toru, tłumienia, długości linii i poziomu zakłóceń. W praktyce ma to duże znaczenie, bo operator nie musi rezerwować kilku par w kablu magistralnym albo rozdzielczym. Moim zdaniem to bardzo praktyczna cecha tej technologii, szczególnie w starszej kanalizacji kablowej, gdzie wolne pary bywają na wagę złota. W instalacjach telekomunikacyjnych trzeba jednak pamiętać, że sama liczba par to nie wszystko: para powinna mieć dobrą symetrię, niskie przeniki i odpowiednie parametry izolacji. Dobre praktyki branżowe każą przed uruchomieniem takiej usługi sprawdzić tor pomiarowo, bo HDSL2 jest technologią xDSL i jest wrażliwy na jakość medium transmisyjnego.