Na rysunku przedstawiono sieć telefoniczną o topologii

Wyjaśnienie

Na rysunku widać topologię siatki, czyli mesh. Charakterystyczne jest to, że węzły sieci, tutaj pokazane jako aparaty lub punkty telefoniczne, są połączone wieloma niezależnymi łączami z innymi węzłami. Nie ma jednego centralnego punktu, od którego wszystko zależy, jak w gwieździe, ani jednej wspólnej linii, jak w magistrali. W praktyce taka struktura jest bardzo cenna w sieciach telefonicznych operatorów, szczególnie między centralami, węzłami tranzytowymi i punktami dostępowymi, bo daje możliwość zestawienia połączenia różnymi drogami. Jeśli jedna trasa ulegnie awarii, ruch można przekierować inną ścieżką. Moim zdaniem to najważniejsza zaleta tej topologii: odporność na uszkodzenia. W branży telekomunikacyjnej takie podejście pasuje do dobrych praktyk projektowania sieci o wysokiej dostępności, zgodnych z ideą redundancji stosowaną m.in. w rozwiązaniach operatorskich opisywanych przez zalecenia ITU-T i ETSI. Trzeba tylko pamiętać, że pełna siatka jest kosztowna, bo wymaga wielu łączy, portów i dokładnego planowania tras kablowych oraz routingu połączeń.