Który miernik należy zastosować do pomiaru rezystancji izolacji miedzianej linii abonenckiej?

Wyjaśnienie

Do pomiaru rezystancji izolacji miedzianej linii abonenckiej stosuje się megaomomierz, czyli miernik przeznaczony do pomiaru bardzo dużych rezystancji, zwykle w zakresie kΩ, MΩ, a czasem nawet GΩ. Chodzi tu o sprawdzenie, czy izolacja między żyłami pary miedzianej oraz między żyłą a ziemią, ekranem lub innymi przewodami nie ma upływności. W praktyce taki pomiar wykonuje się napięciem stałym o określonej wartości, np. 100 V, 250 V albo 500 V, zależnie od typu instalacji i wymagań eksploatacyjnych. Z mojego doświadczenia ważne jest, żeby przed takim pomiarem odłączyć urządzenia końcowe, centralę, modemy xDSL czy aparaty, bo megaomomierz może podać napięcie testowe, którego elektronika zwyczajnie nie lubi. Dobre praktyki pomiarowe, zgodne z podejściem stosowanym w normach instalacyjnych, np. EN 50174 czy ISO/IEC 11801 dla okablowania, wymagają też zapisania warunków pomiaru: między czym mierzono, jakim napięciem i jaki był wynik. W linii abonenckiej wysoka rezystancja izolacji oznacza, że przewód nie jest zawilgocony, uszkodzony mechanicznie ani nie ma przebić między żyłami. Megaomomierz jest więc właściwym narzędziem, bo mierzy dokładnie ten parametr, którego zwykły woltomierz czy miernik poziomu nie pokaże w sensowny sposób.