Korzystając z danych w tabeli, oblicz kwotę składki na Fundusz Pracy, którą powinien przekazać na rachunek ZUS przedsiębiorca zatrudniający na podstawie umowy o pracę trzech pracowników. Pracownik | Płaca zasadnicza | Wynagrodzenie za czas choroby | Wynagrodzenie brutto Nina Różacka (wiek 28 lat), pracuje drugi miesiąc po urlopie macierzyńskim | 5 200,00 zł | – | 5 200,00 zł Zygmunt Urban (wiek 43 lata) | 6 000,00 zł | 780,00 zł | 6 780,00 zł Michał Ogórek (wiek 28 lat), bezrobotny, podjął zatrudnienie w ubiegłym miesiącu na podstawie skierowania z urzędu pracy | 4 900,00 zł | – | 4 900,00 zł

Wyjaśnienie

Kwota 147,00 zł wynika z tego, że składkę na Fundusz Pracy liczymy według stawki 2,45% od podstawy, od której zasadniczo naliczane są składki emerytalne i rentowe, ale trzeba jeszcze sprawdzić zwolnienia oraz składniki niewchodzące do podstawy. W tej sytuacji składkę opłaca się tylko za Zygmunta Urbana i tylko od jego płacy zasadniczej 6 000,00 zł. Wynagrodzenie za czas choroby 780,00 zł nie stanowi podstawy składek na ubezpieczenia społeczne, więc nie wchodzi też do podstawy Funduszu Pracy. Obliczenie jest więc proste: 6 000,00 zł × 2,45% = 147,00 zł. Nina Różacka jest w drugim miesiącu pracy po urlopie macierzyńskim, a pracodawca korzysta wtedy ze zwolnienia z opłacania składek na Fundusz Pracy przez określony czas. Michał Ogórek ma 28 lat i został zatrudniony jako bezrobotny skierowany z urzędu pracy, więc także występuje zwolnienie z FP. Moim zdaniem to bardzo praktyczny przykład, bo w kadrach nie wystarczy przemnożyć całej listy płac przez stawkę. Trzeba sprawdzić tytuł do ubezpieczeń, wiek pracownika, historię zatrudnienia i rodzaj wypłaconego składnika. Dobra praktyka płacowa jest taka, żeby przy każdej liście płac osobno kontrolować podstawę ZUS, podstawę zdrowotną, podstawę podatku i podstawę funduszy pozaubezpieczeniowych, bo one nie zawsze są identyczne.