Egzamin zawodowyPortal części pisemnej

EKA.05 · pytanie 415

Wysokość podstawowego rocznego odpisu na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych dla pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy, pracującego w warunkach szczególnie uciążliwych i w stosunku do którego nie orzeczono znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, wynosi

  1. A6,25% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej
  2. B43,75% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej
  3. C50,00% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowejPoprawna
  4. D37,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej

Wyjaśnienie

W tym przypadku właściwa jest stawka 50,00% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. Wynika to z zasad ustalania podstawowego rocznego odpisu na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, określonych w ustawie o ZFŚS. Standardowo na jednego pracownika zatrudnionego w normalnych warunkach i w pełnym wymiarze czasu pracy odpis wynosi 37,5% podstawy. Jeżeli jednak pracownik wykonuje pracę w warunkach szczególnie uciążliwych, wtedy podstawowy odpis jest wyższy i wynosi właśnie 50,00%. Ważne jest też to, że w pytaniu podano pełny etat, więc nie trzeba proporcjonalnie obniżać odpisu. Podano również, że nie orzeczono znacznego ani umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, więc nie doliczamy dodatkowego zwiększenia 6,25%. W praktyce kadrowo-płacowej taka informacja jest istotna przy planowaniu kosztów funduszu, sporządzaniu naliczenia ZFŚS i kontroli poprawności odpisów. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: zwykły pracownik pełnoetatowy to 37,5%, pracownik w szczególnie uciążliwych warunkach to 50%, a niepełnosprawność może dawać dodatkowe zwiększenie, ale tylko gdy spełnione są warunki z ustawy.