W tabeli scharakteryzowano wybrane deklaracje podatkowe. Podatnik, zatrudniony na podstawie umowy o pracę rozliczający się wspólnie z małżonkiem prowadzącym działalność gospodarczą (opodatkowaną na zasadach ogólnych zgodnie ze skalą podatkową), powinien złożyć do Urzędu Skarbowego zeznanie na formularzu i w terminie PIT 36 | Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu/ poniesionej straty z pozarolniczej działalności gospodarczej. PIT 37 | Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu/ poniesionej straty ze stosunku pracy i umów o dzieło i zlecenia. CIT 8 | Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu/ poniesionej straty przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych. CIT 2 | Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu/ poniesionej straty przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych i opłacającego zaliczki na podatek na zasadach ogólnych.

Wyjaśnienie

W tej sytuacji właściwy jest formularz PIT-36 składany do końca kwietnia danego roku za rok poprzedni, czyli w praktyce najczęściej do 30 kwietnia. Jeżeli ten dzień wypada w sobotę lub święto, termin przesuwa się na najbliższy dzień roboczy. Kluczowe jest tu to, że małżonek prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych według skali podatkowej. Taki dochód rozlicza się właśnie w PIT-36, nawet jeśli drugi małżonek ma tylko dochody z umowy o pracę. PIT-37 byłby odpowiedni głównie wtedy, gdy podatnik uzyskuje dochody rozliczane przez płatnika, czyli na przykład z etatu, zlecenia czy emerytury, i nie prowadzi działalności gospodarczej opodatkowanej skalą. Przy wspólnym rozliczeniu małżonków wybiera się formularz pasujący do pełnej sytuacji podatkowej obojga, a nie tylko do jednej osoby. Z mojego doświadczenia to częsty błąd w testach: ktoś widzi „umowa o pracę” i od razu myśli PIT-37, a trzeba doczytać całość. Dobra praktyka jest taka, żeby przed wyborem zeznania sprawdzić źródła przychodów, formę opodatkowania działalności i termin ustawowy złożenia deklaracji.