Który system sygnalizacji jest przeznaczony dla sieci cyfrowych międzynarodowych i krajowych?

Wyjaśnienie

Poprawna jest odpowiedź SS7, bo to właśnie System Sygnalizacji nr 7 został opracowany jako standard dla cyfrowych sieci telefonicznych – zarówno krajowych, jak i międzynarodowych. SS7 jest sygnalizacją wspólnokanałową (CCS – Common Channel Signalling), czyli informacje sterujące połączeniami (zestawianie, rozłączanie, usługi dodatkowe) idą osobnym, wydzielonym kanałem sygnalizacyjnym, a nie razem z głosem. Dzięki temu sieć może obsługiwać ogromną liczbę połączeń, szybciej reagować i realizować zaawansowane usługi. W praktyce SS7 jest używany w sieciach PSTN, w sieciach komórkowych (GSM, UMTS) do obsługi HLR/VLR, SMS, roamingu, numeracji, translacji numerów, usług inteligentnej sieci (IN, np. numery 800, karty telefoniczne). Standardy SS7 są opisane w zaleceniach ITU-T serii Q.7xx i są podstawą działania klasycznych central tranzytowych i sygnalizacji międzyoperatorowej. Moim zdaniem warto kojarzyć, że jeśli mówimy o „szkieletowej” sygnalizacji operatorskiej w sieciach cyfrowych, to prawie zawsze chodzi o SS7. Starsze systemy, takie jak R1, R2 czy SS5, były projektowane głównie dla łączy analogowych lub wcześniejszych rozwiązań i nie zapewniają takiej elastyczności, bezpieczeństwa i skalowalności jak SS7. W nowoczesnych sieciach VoIP logika sygnalizacji SS7 jest często mapowana na protokoły typu SIP-I czy SIGTRAN, ale nadal u operatorów „pod spodem” sercem klasycznej sygnalizacji pozostaje właśnie SS7.